به گزارش روابط عمومی و امور بینالملل داکو، روز گذشته 9 تیر 1405 نشست شرکتهای اکتشاف و تولید ایرانی با حضور مدیران عامل و نمایندگان شرکتهای فعال در حوزه بالادستی صنعت نفت برگزار شد. در این گردهمایی، مدیران شرکتهای E&P ضمن مرور آخرین وضعیت پروژههای توسعهای، به بررسی مهمترین چالشها و ظرفیتهای پیشروی قراردادهای بالادستی پرداختند و بر ضرورت شکلگیری رویههای منسجم در تعامل با شرکت ملی نفت ایران و توسعه همکاریهای جمعی میان بازیگرانِ کلیدی این حوزه تأکید کردند.
در این نشست، محمود امیننژاد، مدیرعامل گروه داکو، با اشاره به پیچیدگیهای ساختاریِ قراردادهای نفتی IPC اظهار داشت: «الزامها و شرایط قراردادهای IPC بهمراتب پیچیدهتر از سایر مدلهای قراردادی است. سرمایهگذاران با هدف دستیابی به بازده اقتصادی وارد پروژهها میشوند و در این مسیر، نسبت به تشکیل شرکت، افزایش سرمایه، جذب نیروی انسانی متخصص و تأمین تمامی پیشنیازهای قراردادی اقدام میکنند؛ اما در مرحله اجرا و راهبری پروژهها، گاه با چالشها و تنشهای پیشبینینشدهای مواجه میشوند که روند پیشبرد طرحهای ملی را با دشواری همراه میکند.»
وی با اشاره به پروژه توسعه یکپارچه میدان مشترک دشت آزادگان به عنوان پروژهای راهبردی با درجه اهمیت ملی افزود: «سرمایهگذاران این طرح از بزرگترین نهادهای مالی کشور نظیر صندوق توسعه ملی و بانکهای تجارت، ملت و ملی هستند که پشتوانه مالی قابلتوجهی برای اجرای پروژه فراهم کردهاند. در واقع، تأمین مالی که همواره یکی از مهمترین ریسکهای پروژههای بالادستی محسوب میشود، در این طرح تا حد زیادی مدیریت شده است و فرصتی مناسب برای اثبات سودآوری و ارزآوری چنین سطحی از سرمایهگذاری داخلی است؛ اما محدودیتهای کنونی، ممکن است مانع از موفقیت چنین پروژهای شود.»
در همین راستا، مدیرعامل گروه داکو در ادامه با تأکید بر ضرورت ثبات حقوقی و قراردادی در پروژههای توسعهای تصریح کرد: «با وجود طی تمامی مراحل قانونی، تصویب و ابلاغ رسمی قرارداد IPC، در برخی موارد با رویکردی مواجه میشویم که گویی اصل قرارداد هنوز به رسمیت شناخته نشده است. طرح درخواستهایی برای اصلاح متن قرارداد، بازنگری در صفحات و تغییر مفاد سندی که تمامی تشریفات قانونی را طی کرده و لازمالاجرا شده، از منظر حقوقی و اجرایی قابل تأمل است. انتظار میرود پس از امضا، تصویب و ابلاغ رسمی قرارداد، تمامی طرفها سند ابلاغشده را مبنای عمل قرار دهند. استمرار بحثهای مربوط به اصلاح و بازنویسی مفاد قرارداد، ضمن ایجاد عدم قطعیت در فضای سرمایهگذاری، میتواند بر سرعت تصمیمگیری و اجرای پروژهها اثرگذار باشد.»
در ادامه این نشست، محمدحسین رحیمی، معاون حقوقی گروه داکو نیز با تشریح ابعاد حقوقی و اجراییِ قراردادهای بالادستی، به تبیین برخی محدودیتها و چالشهای موجود در فرآیند اجرای قراردادهای IPC پرداخت و بر ضرورت ایجاد ثبات در چارچوبهای قراردادی و تسهیل الزامهای اجرایی بهمنظور تسریع در توسعه میادین نفتی، بهویژه میادین مشترک آزادگان، تأکید کرد.
رحیمی در تشریح مصادیق اجرایی محدودیتهای موجود در قراردادهای IPC اظهار داشت: «در فرآیند تأسیس شرکت IFO با چالشهای متعددی مواجه شدیم و بهطور همزمان در قرارداد O&M (بهرهبرداری و نگهداشت) نیز محدودیتهایی وجود داشت که بر اساس آن، همکاری با یکی از شرکتهای فعال در میدان آزادگان بهعنوان یک الزام مطرح میشد و حتی در مقطعی، تعریف شخصیت حقوقی و فعالیت IFO در قالب یکی از شرکتهای کنونی در میدان آزادگان به بحث گذاشته شد که با توجه به الزامهای قراردادی و ملاحظات حقوقی مورد پذیرش ما قرار نگرفت. این تجربه بهروشنی نشان میدهد که با وجود گذشت سالها از طراحی و ابلاغ قراردادهای IPC، این مدل قراردادی همچنان در فضای اجرایی و تصمیمگیری صنعت نفت کشور، بهطور کامل مورد شناسایی و پذیرش قرار نگرفته و در عمل با نوعی مهجوریت نهادی و اجرایی مواجه است.
🌐روابط عمومی و امور بینالملل